Мяне не было, калі то было трэба

Мне не пашчасціла быць у Беларусі дзевятага жніўня,

Магчыма, тады не так моцна пацярпелі б людзі,

І, можа, замест Тарайкоўскага

Стрэлілі б мне на Пушкінскай у грудзі,

Ці, можа, тады замест брата

Мяне пасадзілі б за краты.

А калі б быў я чалавекам у пагонах,

То хапіла б адвагі,

Каб разам з народам нашым,

Атрымаць у барацьбе перавагу.

Тады б на чужыну не збеглі

Тысячы нашых братоў,

Што з сёстрамі і бацькамі

Не могуць бяспечна вярнуцца дамоў.

І, можа, тады не было б ва Украіне вайны,

Дзе разам, плячом да пляча,

За свабоду стаяць

І нашай Радзімы сыны.

Але не было мяне ў Беларусі

Тады, як і цяпер.

Я шчыра аб гэтым шкадую,

Не сумнявайся, сябра, павер.

(С) Я

Адзін Беларус