Дзецям

Хачу, каб дзеці не забылісья, 

Адкуль прыехалі бацькі,

Краіну, дзе мы нарадзіліся,

І мову, што склала радкі.

Каб вершы таты прачыталі,

Не праз транслэйт ці джыпіці,

Каб разумелі, не прасілі

На кожны склад: "Перакладзі".

Але на жаль ім не цікава,

Што кожны дзень бацькам баліць,

У іх жыцці другая справа:

Дзяцінства час затармазіць.

Паспрабаваць усё на свеце,

Гуляць з сябрамі уначы,

На зоркі дальнія дзівіцца,

І лётаць быццам крумкачы.

А наш бацькоўскі лёс вядомы,

Мы прыклад для сваіх дзяцей,

Мы вучым іх як быць свядомым,

І не баяцца таўкачэй.

А мова, спадзяюся прыйдзе

Да іх, як і да нас прыйшла,

Бо гэта спадчына радзімы, 

Што нам з табой жыццё дала.

(с) Я

Тэгі: # дзеці # мова # радзіма # эміграцыя